Nicolas Fouquet (ur. 27 stycznia 1615 w Paryżu, zm. 23 marca 1680 w twierdzy Pinerolo) – prokurator generalny paryskiego parlamentu, nadintendent finansów, wicehrabia de Melun, wicehrabia de Vaux, markiz de Belle-Île.
Pochodził z bogatego rodu w Nantes (noblesse de robe). Oddano go na wychowanie do klasztoru jezuitów. W wieku 16 lat był doradcą sądowym, a w wieku lat 20 był już w stanie kupić urząd maître des requêtes, stając się państwowym inspektorem sądownictwa najwyższego szczebla. Między 1642 a 1650 rokiem zasiadał na różnych stanowiskach intendenckich, z początku w prowincjach, później w armii. Kiedy za pomocą kardynała Mazariniego nawiązał lepsze kontakty z dworem, umożliwiono mu w 1650 roku wykupienie prokuratury generalnej parlamentu paryskiego.
Podczas dłuższej nieobecności kardynała Mazarinirego, Nicolas Fouquet opiekował się posiadłością kardynała i informował go na bieżąco o sprawach związanych z dworem. Po powrocie Mazariniego w roku 1653 Fouquet otrzymał jako wynagrodzenie urząd nadintendenta finansów królestwa Francji, którym w owym czasie rządził król Ludwik XIV. Było to stanowisko, które nie tylko dawało władzę decydowania jakimi pieniędzmi spłacało się długi państwa, ale również pozwalało na negocjacje z finansjerą, która królowi pożyczała pieniądze.