Historia mały|Schemat budowy neuronu: a – dendryty, b – ciało komórki, c – jądro komórkowe, d – akson, e – otoczka mielinowa, f – komórka Schwanna, g – przewężenie Ranviera, h – wiele zakończeń aksonu. W 1943 roku neurofizjolog Warren McCulloch i logik Walter Pitts wprowadzili do informatyki „neuron” jako element logiczny z wieloma wejściami i jednym wyjściem binarnym, działający progowo, tj. neuron ten przyjmował stan 1, gdy suma sygnałów wejściowych przekroczyła zadany próg (bias); w przeciwnym zaś wypadku przyjmował stan 0 w odpowiedzi na sygnały wejściowe (patrz schemat neuronu McCullocha-Pittsa ). Odpowiadało to neurobiologicznej analogii potencjału czynnościowego, który komórka nerwowa emituje, gdy następuje zmiana jej potencjału błonowego, gdy suma sygnałów, jakie dochodzą do komórki od dendrytów, przekroczy pewien próg.
Liczba zakończeń aksonu neuronu biologicznego jest znaczna - poprzez te zakończenia dany neuron łączy się z dendrytami innymi neuronów. Analogiczne połączenia można budować między sztucznymi neuronami: akson danego neuronu McCullocha-Pittsa, mimo że posiada jeden akson (jedno wyjście), może być podłączony na wejścia wielu innych neuronów.