Unia Demokratyczna (UD) – polska partia polityczna o charakterze centrowym, powstała z inicjatywy Tadeusza Mazowieckiego, działająca w latach 1990–1994.
Historia Powstanie thumb|Kampania wyborcza Unii Demokratycznej w Poznaniu w 1993 Unia Demokratyczna została powołana jako jednolite ugrupowanie po wyborach prezydenckich w 1990 przez wywodzące się z „Solidarności” środowiska wspierające kandydaturę premiera Tadeusza Mazowieckiego, który przegrał w pierwszej turze z Lechem Wałęsą i Stanem Tymińskim. 2 grudnia 1990 została założona frakcja parlamentarna UD.
Trzon organizacyjny stworzyły struktury komitetu wyborczego byłego premiera, do których dołączyły Forum Prawicy Demokratycznej (z którego wyłamała się niewielka grupa, tworząc Koalicję Republikańską) oraz Ruch Obywatelski Akcja Demokratyczna (z którego odszedł Zbigniew Bujak, powołując Ruch Demokratyczno-Społeczny). Przewodniczącym ugrupowania został Tadeusz Mazowiecki, który po przegranych wyborach zrezygnował ze stanowiska premiera. Uzyskał 556 głosów na 601 oddanych. Funkcję tę sprawował przez cały okres działalności partii. Kongres zjednoczeniowy odbył się 11 i 12 maja 1991.