Skręcanie pręta wiąże się ze zmianą jego kształtu powodującą spaczenie przekroju poprzecznego zwane również deplanacją. Wartość współczynnika zależy od kształtu przekroju poprzecznego. Pominięcie efektu deplanacji nosi nazwę błędu Naviera. Przy dużych spaczeniach przekroju nie zaleca się modelować elementu jako pręta.
W obliczeniach wytrzymałościowych korzysta się najczęściej z takiego lokalnego, ortogonalnego układu osi dla których spełnione są warunki: Osie takie nazywane są głównymi centralnymi osiami bezwładności przekroju poprzecznego. Liczone względem takich osi momenty bezwładności przybierają wartości ekstremalne i Momenty te nazywane są głównymi centralnymiN.M. Bielajew, Wytrzymałość materiałów, Wydawnictwo MON Warszawa 1954, par. 84, s. 241, 245.W. Orłowski, L. Słowański, Wytrzymałość materiałów, Arkady, Warszawa 1966, s. 15.R. Kurowski, Z. Parszewski, Zbiór zadań z wytrzymałości materiałów, PWN, Warszawa 1962, s. 248..
Przypisy Stefan Piechnik, Wytrzymałość materiałów, cz. 1 i 2, Kraków, Politechnika Krakowska, 1976.
Kategoria:Wytrzymałość materiałów Kategoria:Elementy budowlane Kategoria:Mechanika budowli