Przybliżone wartości modułu Younga dla różnych materiałów Materiał Moduł Younga (E)GPa Guma 0,01–0,10 Polietylen (LDPE) 0,2 Polipropylen (PP) 1,5–2,0 Osłonka wirusa 1–3 Poli(tereftalan etylenu) (PET) 2,0–2,5 Polistyren (PS) 3,0–3,5 Nylon 2–4 Drewno dębowe(wzdłuż włókien) 11 Ludzka kość (warstwa korowa) 14 Ołów 16 Beton(ściskany) >27 Magnez (Mg) 45 Cyna 47 Stop glinu (aluminium) (Al) 69 Szkło (SiO2,Na2CO3, CaCO3) 72 Cynk 84 Miedź 110–135 Mosiądz (Cu, Zn) iBrąz (Cu, Sn) 103–124 Tytan (Ti) 105–120 Kompozyt zwłókna węglowego 150 Żeliwo i stal 190–210 Wolfram (W) 400–410 Węglik krzemu (SiC) 450 Węglik tytanu (TiC) 450–650 Nanorurka >1000L. Forroro, J.P. Selvatat, J.M. Bonard, R. Bacsa, N.H. Thomson, S. Garaj, L. Thein-Nga, R. Gaal, A. Kulik, B. Ruzicka, L. Degiorgi, A. Bachtold, C. Schonenberger, S. Pekker, K. Harnadi, Electronic and mechanical properties of carbon nanotubes, PDF. Diament (C) 1050–1200 Moduł Younga (E) – inaczej moduł odkształcalności liniowej albo moduł (współczynnik) sprężystości podłużnej (w układzie jednostek SI) – wielkość określająca sprężystość materiału przy rozciąganiu i ściskaniu.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Moduł Younga · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.