2 Dywizja Piechoty () – związek taktyczny Armii Stanów Zjednoczonych. Jest jedną z sześciu tzw. dywizji ciężkich (pancerno-zmechanizowanych), składających się z piechoty zmechanizowanej, artylerii, broni pancernej i dużej ilości śmigłowców.
Historia I wojna światowa 2 Dywizja Piechoty została sformowana 21 września 1917 w Bourmont we Francji w wyniku połączenia 3 Brygady Piechoty i 4 Brygady Piechoty Morskiej, będąc jedyną jednostką US Army w historii, stworzoną z jednostek „armii” i piechoty morskiej. Posiadała również dwóch dowódców – gen. Johna A. Lejeune'a z 4 Brygady i brygadiera C. A. Doyena z 3 Brygady, co również było ewenementem – nigdy wcześniej oficerowie USMC nie dowodzili żołnierzami US Army. Dywizja wzięła udział w walkach w lesie Belleau i Chateu-Thierry, odparciu niemieckiej ofensywy wiosennej i w ofensywie w Meuse-Argonne. 11 listopada 1918 jako jedna z pierwszych jednostek wkroczyła na teren Niemiec, rozpoczynając służbę okupacyjną, trwającą do kwietnia 1919. Podczas walk jednostka straciła 4478 poległych i 17 752 rannych, wzbogaciła się też o sześciu zdobywców Medalu Honoru (z czego aż pięciu otrzymało go dwukrotnie).