Kiedy byli o 50 mil od niej, interweniowali Chińczycy, kontratakując rejonie rzeki Ch'ŏngch'ŏn. 25 listopada 1950 13 Armia Chińskich Ochotników Ludowych uderzyła na amerykańską 8 Armię. 2 DP osłaniała wówczas prawą flankę Amerykanów. Podczas tygodniowych walk, w których jednostka wielokrotnie musiała przebijać się z okrążenia, dywizja utraciła blisko ⅓ swojego pierwotnego stanu. Główne siły armii zdołały się wycofać, zadając straty Chińczykom.
Do końca wojny dywizja walczyła, zdobywając 18 Medali Honoru, jednostka otrzymała również wyróżnienie w postaci Presidential Unit Citation. W Korei utraciła 7094 poległych, 16 575 rannych i 338 zmarłych w wyniku ran. Po wojnie została zreorganizowana, a następnie skierowana do Strefy Zdemilitaryzowanej, gdzie spędziła kolejnych pięćdziesiąt lat, pilnując granicy.
Obecnie thumb|left|Żołnierze dywizji w Iraku, 2006 thumb|Schemat organizacyjny Przez długi czas dywizja była główną amerykańską jednostką w Korei Południowej, gdzie stacjonowały jej dwie brygady. Trzecia brygada dywizji stacjonowała w Fort Lewis w stanie Waszyngton. Niedawno dywizja przeszła głęboką reorganizację. W ramach redukcji sił amerykańskich w Korei została tam tylko jedna brygada dywizji. Druga została przeniesiona z powrotem do Stanów Zjednoczonych.