Te nietypowe, anatomiczne predyspozycje pozwalały mu realizować zadania związane z łapaniem i wyciąganiem maskonurów z trudno dostępnych miejsc. Szata i umaszczenie Szata jest krótka i gęsta, bardziej obfita z tyłu ud, o umaszczeniu od czerwonobrązowego do płowego z czarnymi zabarwieniami końcówek włosa. Występuje także umaszczenie czarne lub szare z białymi znaczeniami.
Zachowanie i charakter Norweski lundehund jest psem o żywym charakterze, czujnym i uważnym. Przywiązuje się do ludzi, lecz w stosunku do obcych jest pełen rezerwy. Użytkowość Pierwotne przeznaczenie lundehunda było związane z polowaniem na ptactwo, także długo wykorzystywano go jako psa myśliwskiego i tak też go klasyfikuje FCI. Współcześnie maskonury są pod ochroną, co nie umożliwia psom tej rasy na wykorzystywanie w pełni swoich zdolności myśliwskich, coraz częściej jest psem towarzyszącym i rodzinnym.
Popularność Hans Räber podaje, że w latach 90. w Norwegii występowało 500 sztuk lundehundów. Szwecja w tym czasie posiadała około 50 osobników. Po zniesieniu zakazu eksportu psów tej rasy kilka z nich trafiło do Europy Środkowej.
Przypisy
Bibliografia
Eva-Maria Krämer "Rasy psów", Oficyna Wydawnicza MULTICO, Warszawa 2003 Hans Räber "Encyklopedia psów rasowych" tom I, Oficyna Wydawnicza MULTICO, Warszawa 1999
Linki zewnętrzne Amerykański klub Lundehunda
Kategoria:Rasy psów