thumb|180px|Pomnik marsz. Alana Brooke’a Alan Francis Brooke (ur. 23 lipca 1883 w Bagnères-de-Bigorre, zm. 17 czerwca 1963 w Hartley Wintney) – brytyjski arystokrata, dowódca wojskowy, marszałek polny British Army, strateg okresu II wojny światowej, szef Imperialnego Sztabu Generalnego (1941–1946), kanclerz Queen’s University Belfast (1949–1963), prezydent Zoological Society of London (1950–1954), wiceprezydent Królewskiego Towarzystwa Ochrony Ptaków, Lord Wielki Konstabl (1953).
Życiorys Brał udział w I wojnie światowej. W 1940, jako dowódca II korpusu Brytyjskich Sił Ekspedycyjnych we Francji kierował ewakuacją brytyjskiego korpusu ekspedycyjnego i wojsk francuskich z Dunkierki. Odwołany do Londynu przed ewakuacją wojsk brytyjskich z Francji, wkrótce objął stanowisko dowódcy wojsk lądowych stacjonujących w metropolii. W 1941 objął stanowisko szefa Imperialnego Sztabu Generalnego, a w marcu 1942 został przewodniczącym Komitetu Szefów Sztabów.
Jeden z najbliższych doradców premiera Winstona Churchilla. Był zręcznym politykiem, który doskonale sobie radził z amerykańskimi dowódcami, nie potrafił jednak porozumieć się z generałem George Marshallem, do którego czuł antypatię. W składzie delegacji brytyjskiej brał udział w spotkaniach tzw. wielkiej trójki.