1994 – Kalkuta (I m.), Wijk aan Zee (turniej Hoogovens, II m. za Predragiem Nikoliciem), 1996 – Buenos Aires (memoriał Mieczysława Najdorfa, dz. I m. z Jordim Magemem Badalsem), 1997 – Dżakarta (I m.), Pekin – dwukrotnie (turniej Tan Chin Nam Cup, I m. oraz turniej Lee Cup, I m., z Borysem Altermanem), 1998 – Groningen (I m., z Wadimem Miłowem), Arco (dz. I m. z Michele Godeną, Romanem Slobodjanem i Heorhijem Timoszenko), 1999 – Groningen (I m.), Hoogeveen (dz. I m. z Michaiłem Gurewiczem, Aleksandrem Bierełowiczem, Zvulonem Gofshteinem i Rustamem Kasimdjanovem), 2000 – Wijk aan Zee (turniej Corus-B, dz. I m. z Aleksandrem Oniszczukiem i Borisem Awruchem), Gausdal (I m.), 2002 – Leeuwarden (mistrzostwa Holandii, II m. po porażce w dogrywce z Loekiem van Welym), Kopenhaga (turniej Politiken Cup, dz. I m. z Aleksandrem Bielawskim i Rubenem Felgaerem), Kair (I m.), Saint-Vincent (dz. I m. z Władimirem Małachowem, Władimirem Jepiszynem i Andriejem Wołokitinem), 2003 – Malaga (I m.), Dhaka (dz. I m. z Ziaurem Rahmanem i Maratem Djumayevem), Leeuwarden (mistrzostwa Holandii, II m. za Loekiem van Welym), 2004 – Vlissingen (dz. I m. z Krishnanem Sasikiranem i Danielem Stellwagenem), Dieren (I m.), Leeuwarden (mistrzostwa Holandii, III m.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Siergiej Tiwiakow · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.