Przemiany te zachowały się w zapisie kopalnym, zapewniającym mnogość form przejściowych.
Systematyka Klasyfikacja waleni wyróżnia w ich obrębie 3 podrzędy: współczesne fiszbinowce i zębowce oraz wymarłe prawalenie, w których umieszcza dawne formy nie mieszczące się w pozostałych dwóch monofiletycznych grupach. W efekcie prawalenie stanowią grupę parafiletyczną. Określa się jako stem Cetacea, a więc grupę stanowiącą niejako pień na drzewie rodowym waleni.
W obrębie waleni wyróżnia się zwykle 5 rodzin: Pakicetidae, Ambulocetidae, Remingtonocetidae, Protocetidae i Basilosauridae, jaką szóstą podając często Dorudontidae. Hong-Yan i Xi-Jun wymieniają 43 rodzaje, a więc więcej niż w przypadku współczesnych waleni (40 rodzajów).
Rozmieszczenie geograficzne Prawalenie powstały w eocenie i wszyscy ich przedstawiciele żyli w tej właśnie epoce.
Większość ich szczątków pochodzi z Oceanu Tetydy. Pozostałości znajdywano w dzisiejszych Pakistanie, Indiach, Egipcie, rzadziej w Nigerii i Ameryce Północnej.
Adaptacje Przodkowie waleni musieli rozwinąć liczne przystosowania umożliwiające im zaadaptowanie się wodnego trybu życia.