Paweł Hebel ps. „Szybki”, „Zagłoba” (ur. 8 maja 1920 w Bojanie, zm. w styczniu 1945 w obozie koncentracyjnym Stutthof) – dowódca grupy sabotażowo-dywersyjnej organizacji Polska Żyje, a następnie oddziału partyzanckiego Tajnej Organizacji Wojskowej "Gryf Pomorski".
Życiorys Był synem Pawła Hebla, rolnika i Franciszki z domu Klein. Uczęszczał do szkoły powszechnej w Bojanie, a następnie do seminarium duchownego w Górnej Grupie. Nie ukończył go jednak i przeniósł się do Gimnazjum im. Jana III Sobieskiego w Wejherowie, w którym zdał małą maturę. Należał wówczas do gimnazjalnego hufca Przysposobienia Wojskowego. W 1938 przerwał naukę i wstąpił na ochotnika do wojska, uczestnicząc następnie w akcji zajęcia Zaolzia. Brał udział w wojnie obronnej 1939 w stopniu kaprala; dostał się do niewoli niemieckiej w rejonie Sandomierza. Udało mu się zbiec z transportu jenieckiego i powrócił na Pomorze. W październiku 1939 zaangażował się w działalność konspiracyjną w ramach organizacji podziemnej Polska Żyje, działającej w Wejherowie i okolicach.