W 1984 roku firma zdecydowała się wypuścić serię kompatybilnych ze sobą komputerów C-16, C-116 oraz Plus/4, z nowszą i ulepszoną wersją BASIC-aw wersji 4.0, w której dodano m.in. możliwość obsługi grafiki i dźwięku, oraz (w przypadku Plus/4) wbudowanymi w ROM aplikacjami (np. arkusz kalkulacyjny). Jednak brak kompatybilności z C-64 (w szczególności - brak dostępu do ogromniej ilości oprogramowania, które już istniało dla tego komputera) spowodował, że produkty te nie zdobyły przychylności rynku i seria ta omal nie doprowadziła firmy Commodore do upadku<ref name="bajtek_87_1_pulapka_na_oszczednych></ref>.
thumb|C64C z widocznym rozszerzeniem pamięci Po tych doświadczeniach zdecydowano, że następne komputery muszą pozostać kompatybilne z C-64 i w roku 1985 wyprodukowano model Commodore 128, który w jednym z 3 trybów pracy zachowywał pełną zgodność z C-64. Droższy od C-64 komputer nie zdobył równie dużej popularności, ale stał się alternatywą dla bardziej zaawansowanych użytkowników chcących mieć komputer zgodny z C-64.
thumb|left|Educator 64 Wersja C64C, wprowadzona w 1986 r. różniła się od poprzednich wersji wyglądem, zaprojektowanym na wzór Commodore 128.