Pierwsze lata II wojny światowej Po wybuchu II wojny światowej jej ojciec i brat opuścili Polskę. Antoni Bogusławski wkrótce został adiutantem generała Władysława Sikorskiego, Andrzej Bogusławski po kampanii wrześniowej przedostał się przez Litwę i Szwecję do Wojska Polskiego w Wielkiej Brytanii, gdzie wstąpił w szeregi cichociemnych. Teresa pozostała z matką w Warszawie. Zmuszone były przenieść się na ul. Mazowiecką (początkowo pod numer 4, następnie 19). Po kapitulacji Warszawy Teresa Bogusławska pocieszała rannych żołnierzy w szpitalu. Kontynuowała edukację w ramach tajnego nauczania.
Za sprawą Jolanty Boni od jesieni 1941 roku przynależała do tajnego zastępu należącego do 6. Warszawskiej Żeńskiej Drużyny Harcerskiej. Do zastępu należały również m.in.: Zofia Baranowicz, Marzena Śmigielska, Irena Więckowska, Maria Smoleńska. Teresa Bogusławska brała udział w akcjach małego sabotażu: przygotowywała punkty żywnościowe i opatrunkowe, gromadziła sprzęt sanitarny i żywność, prowadziła dokumentację topograficzną wyznaczonych dzielnic. Wbrew rodzicom i opiekunom z czasem wraz z innymi harcerkami zaczęła brać udział w ryzykowniejszych akcjach: wybijały szyby w sklepach niemieckich, wrzucały wydmuszki jaj napełnione atramentem do wnętrz sklepów. Sama Teresa rozlepiała na murach hasła.