Po mszy (od 1955 r. w jej trakcie, po homilii) odbywa się obrzęd obmycia nóg, tzw. mandatum. Następnie odmawia się nieszpory, a po nich, odmawiając psalm 22, kapłan dokonuje obnażenia ołtarza z obrusów, świec i krzyża.
Wielki Piątek Oficjum odmawia się jak w Wielki Czwartek. Po nonie odprawia się mszę darów uprzednio poświęconych (missa praesanctificatorum). Obrzędy obejmują prostrację kapłana, czytania i śpiewy z Pisma świętego, w tym opis Męki Pańskiej, który może być wykonany z podziałem na role, modlitwę powszechną, adorację Krzyża i obrzędy komunii kapłana (od 1955 r. także wiernych). Zgodnie z polską tradycją, na koniec liturgii Najświętszy Sakrament wystawiony w monstrancji okrytej półprzezroczystym welonem przenosi się do Grobu Pańskiego, gdzie jest adorowany aż do rozpoczęcia rezurekcji.