Marian Wabia (ur. 1 czerwca 1943, zm. 23 marca 2004) – polski fizyk, doktor habilitowany i profesor Politechniki Szczecińskiej, dyrektor Instytutu Fizyki tej uczelni.
Życiorys W 1960 rozpoczął studia wyższe w dziedzinie fizyki na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W czerwcu 1965 pod kierunkiem prof. Z. Pająka obronił pracę pt. Badanie czasu magnetycznej relaksacji jądrowej T1 w związkach o wiązaniu wodorowym, uzyskując dyplom magistra.
Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę w Katedrze Fizyki Politechniki Szczecińskiej, kolejno na stanowiskach asystenta, starszego asystenta, adiunkta prowadząc zajęcia z fizyki ogólnej, elektrodynamiki klasycznej, fizyki ciała stałego, nadprzewodnictwa, optyki nieliniowej i optoelektroniki.
Pracę doktorską pt. Problemy dyfrakcji i propagacji fal elektromagnetycznych w ośrodku o jednoosiowej anizotropii elektrycznej, napisaną pod kierunkiem prof. J. Petykiewicza, obronił w czerwcu 1975 przed Radą Naukową Instytutu Fizyki Politechniki Warszawskiej uzyskując stopień doktora nauk fizycznych.