Tokaj – miasto powiatowe w komitacie Borsod-Abaúj-Zemplén w północno-wschodnich Węgrzech.

Położenie Tokaj leży u zbiegu Bodrogu i Cisy, u południowych podnóży wulkanicznej góry Tokaj (także Kopasz, 515 m n.p.m.). Miasteczko jest stolicą tokajskiego regionu winiarskiego.

Historia Pierwsza wzmianka o okolicy Tokaj pojawia się w 1067 roku, a Tokaj jako nazwę osady wymieniono w 1353 roku.

W roku 1074 pod miasteczkiem miała miejsce bitwa wojsk Gejzy I z wojskami króla Salomona.

W widłach dwóch wielkich rzek już w XI w. stała warownia, zniszczona później przez Tatarów.

W XIII w. za panowania króla Béli IV osiedlili się w Tokaju włoscy winiarze.

W XIV wieku wzniesiono tu zamek kamienny.

W późniejszych latach miejsce bitwy z Turkami w roku 1567, rezydencja Jana Hunyadyego i Macieja Korwina.

Znaczenie twierdzy wzrosło w czasach panowania Jana Zapolyi (1526–1540), który obdarzył miasto przywilejami.

W drugiej połowie XVI w. Tokaj spustoszyli Turcy, a wkrótce przeszedł on na własność Stefana Batorego, potem Gábora Bethlena, a w końcu Rakoczych. Dzięki dochodom z winnic Franciszek II Rakoczy mógł finansować powstanie przeciw Habsburgom. W 1705 r. zarządził zburzenie zamku.

Rozkwit winiarstwa w Tokaju nastąpił w XVII–XVIII w., gdy w okolicy osiedlili się kupcy greccy.