W charakterze stopy zmiennej występuje zazwyczaj stopa „rynkowa” (LIBOR, EURIBOR, WIBOR lub inna, zależnie od rynku). Wysokość stopy stałej dla standardowych kontraktów kwotowana jest przez banki i zwana stopą swapową (ang. swap rate). Jest ona dobrana w taki sposób, że początkowa wartość kontraktu była zerowa.

Należy zwrócić uwagę, że wysokość stopy zmiennej płaconej w danym okresie odsetkowym standardowo jest ustalana z góry na początku tego okresu (tak jak dla lokat bankowych). Niekiedy są spotykane kontrakty w których stopa ta ustalana jest z dołu (tzw. ang. LIA swap lub Libor in arrears swap), należą one jednak do grupy skomplikowanych w wycenie, tzw. egzotycznych instrumentów pochodnych.

Wycena Wycena zwykłego kontraktu IRS to różnica zdyskontowanych przepływów po stronie fixed i floating. Dla kontrahenta zajmującego długą pozycję w stopie zmiennej wycena net present value, to:

a dla zajmującego krótką pozycję NPV przybiera wartość gdzie:

oraz

Bibliografia S. Sundaresan, Papiery wartościowe o stałym dochodzie i instrumenty pochodne, Wolters Kluwer, Warszawa 2015. J. Hull, Kontrakty terminowe i opcje, WIG Press, Warszawa 1998.

Kategoria:Instrumenty pochodne