Franciszek Tokarz (ur. 5 lutego 1897 we Wronowicach, zm. 5 lipca 1973 w Krakowie) – ksiądz rzymskokatolicki, sanskrytolog, historyk filozofii indyjskiej i chińskiej, docent KULMaciej Stanisław Zięba: Tokarz Franciszek, Polski Słownik Biograficzny, s. 27-30, Zeszyt 220 (Tom LIV/1), wyd. PAN – PAU Warszawa-Kraków 2022, ISBN 978-83-66911-04-8.

Życiorys Urodził się we Wronowicach, w powiecie nowosądeckim, jako syn Macieja (rolnika, działacza ludowego) i Antoniny z d. Oleksy. Był piątym z sześciorga rodzeństwa. Uczęszczał do gimnazjum klasycznego w Nowym Sączu, a od 1912 do niższego seminarium duchownego OO. Jezuitów w Chyrowie. Część nowicjatu odbywał w Welehradzie na Morawach (1914–15). Po studium filozofii w Kolegium jezuickim w Nowym Sączu i teologii w Kolegium jezuickim w Krakowie otrzymał w 1924 święcenia kapłańskie a w roku następnym gradus, odpowiadający stopniowi doktora filozofii i teologii. Zgodnie z ówczesną praktyką jezuitów, napisane prace dyplomowe zostały zniszczone po zakończeniu procedur egzaminacyjnych, dla większej pokory kandydata. W zakonie nauczał łaciny i greki nowicjuszy w Wilnie, Starej Wsi, Chyrowie, przy parafii św. Barbary w Krakowie i we LwowieLudwik Grzebień SJ (red.), Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy, 1564–1995, Wydz. Filozoficzny TJ, Kraków 1996, s. 694.