Pochowano go na miejscowym cmentarzu Jeżyckim (kwatera L-23-1).
Rodzina Kazimierz Ulatowski był żonaty z Jadwigą z Zabłockich. Miał synów: Jarosława i Ziemowita oraz córkę Janinę Ewę.
Odznaczenia Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955) Złota Honorowa Odznaka PTTK (1964) Medal za Zasługi w rozwoju miasta Poznania (1958)
Wydane książki i skrypty Historia architektury powszechnej, cz. II Starożytna Grecja, skrypt powielany, PWN, Poznań 1953. Historia architektury starożytnej Grecji, skrypt drukowany, PWN, Poznań 1957. Historia architektury renesansu włoskiego, skrypt drukowany, PWN, Poznań 1957. Architektura starożytnej Grecji, PWN, Warszawa-Poznań 1962. Architektura włoskiego renesansu, PWN, 1964.
Działalność architektoniczna W latach 1908–1975 według projektów i pod nadzorem Kazimierza Ulatowskiego zrealizowano około 45 prac budowlanych. Większość z nich stanowią realizacje poznańskie, z których do najważniejszych należą: kamienica przy Starym Rynku 44 (ob. siedziba PKO BP), domy przy ul. Słowackiego 18/19, Gąsiorowskich 5/54 i Kolejowej 55/55a, Salon Wystawowy Towarzystwa Sztuk Pięknych przy pl. Wolności 18 (zburzony w czasie wojny).