Podgatunek nominatywny (L. lagopus lagopus) – nad okiem czerwona róża, która jest wyraźniejsza u samca. Skrzydła białe, skrajne sterówki czarne. Zimą biała (nie ma czarnego paska ocznego tak jak pardwa górska), natomiast wiosną głowa i szyja szarobrunatna, boki ciała rude, a spód biały. Latem cała (poza białymi skrzydłami i ogonem) ruda w różnych odcieniach, samce są kasztanowobrązowe. W okresach przejściowych upierzenie pośrednie. Ma gęsto opierzony skok i pazury, dlatego też nogi z nitkowatymi piórami przypominają małe łapy ssaka. Ułatwiają one ptakom poruszanie się po śniegu. Dzwoniący głos samca, jaki można usłyszeć, przypomina ludzki śmiech. thumb|Młody samiec pardwy w letnim upierzeniu, Alaska
Wymiary średnie Długość ciała 35–43,5 cm Rozpiętość skrzydeł 60–65 cm Masa ciała 430–810 g, zmienna w zależności od pory roku
Biotop Tundra, lasotundra, wrzosowiska o niskiej roślinności i pojedynczych krzewach oraz mszary. Są to zatem nieleśne siedliska powyżej granicy lasu w górach lub otwarte przestrzenie.
Okres lęgowy thumb|lewo|220px|Jaja podgatunku nominatywnego (L. l. lagopus) z kolekcji muzealnej thumb|Samica pardwy w upierzeniu zimowym, Norwegia