Algorytm kompresji jest bardziej złożony i trudniejszy w realizacji niż algorytm dekompresji. W metodzie LZ77 można wpływać na prędkość kompresji oraz zapotrzebowania pamięciowe, regulując parametry kodera (rozmiar słownika i bufora kodowania).
Algorytm kompresji Metoda LZ77 korzysta z bufora (okna), który logicznie podzielony jest na dwie części: bufor słownikowy (słownik), przechowujący ostatnio przetwarzanych symboli (sufiks); bufor wejściowy (lub bufor kodowania), przechowujący symboli do zakodowania. Bufor słownikowy obejmuje indeksy bufor wejściowy
Rozmiary i mogą być dowolne, w praktyce dobiera się je tak, aby były całkowitą potęgą dwójki, dzięki czemu w pełni wykorzystywane są słowa bitowe przeznaczone do ich zapamiętania. Rozmiar bufora słownikowego wynosi w praktyce kilka-kilkadziesiąt kilobajtów, bufor kodowania jest dużo mniejszy. Na przykład w programie gzip słownik ma 32 kB, bufor kodowania natomiast 258 bajtów.