W trakcie działań dywersyjnych od jesieni 1942 do lipca 1944 oddział wykonał kilkanaście akcji bojowych, w tym podpalenia, akcje likwidacyjne, i odwetowe, m.in.: 16 grudnia 1943 opanowano budynek Urzędu Celnego przy ul. Inflanckiej, skąd po sterroryzowaniu pracowników zabrano dwa samochody osobowe. Samochody były niezbędne do przerzutu broni z Nieborowa. Przerzut nie doszedł do skutku, natomiast w drodze powrotnej doszło do wypadku, w którym zginął ppor. Władysław Kalniewicz „Soroka”, zaś pchor. Andrzej Bobrownicki vel Jastrzębowski „Andrzej” ciężko ranny, został schwytany i rozstrzelany przez Niemców. Ranni: pchor. Wiesław Rychłowski „Śmigielski”, Tomasz Wójcik „Erwin”, pchor. Maciej Dobrucki „Mały” przedostała się do Warszawy. 26 lutego 1944, w ramach akcji zdobywania broni, opanowano wartownię fabryki „Bielany-Werke” przy ul. Kamedułów, gdzie rozbrojono dwóch Werkschutzów, zdobywając 2 pistolety maszynowe, karabin automatyczny i rewolwer. W trakcie potyczki zabito jednego werkschutza. 15 kwietnia 1944, wspólnie z oddziałem Kolegium A w tym por. Stanisławem Sosabowskim „Stasinek”, dokonano likwidacji dwóch agentów niemieckich, funkcjonariuszy Kripo plut. Mariana Szweda i sierż. Leona Millera, oraz dwóch żołnierzy podziemia oskarżonych o zdradę por.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Zgrupowanie „Żniwiarz” · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.