Barwinek (Vinca L.) – rodzaj roślin z rodziny toinowatych (Apocynaceae). Należy do niego 7 gatunków. Występują one w Europie, zwłaszcza południowej, oraz w północnej Afryce i zachodniej Azji. Jeden gatunek rośnie w Azji środkowej w rejonie Samarkandy i Fergany. W uprawie szeroko rozpowszechnione są zwłaszcza dwa gatunki – barwinek pospolity (V. minor) i barwinek większy (V. major), z których pierwszy rośnie także dziko w Polsce, poza tym oba są też w Polsce uprawiane. Rośliny te występują w lasach i zaroślach, na skałach wapiennych. Uprawiane są jako lecznicze i ozdobne, w tym w postaci odmian pstrolistnych i pełnokwiatowych.
Morfologia Pokrój Półkrzewy i byliny tworzące cienkie, płożące się pędy płonne do 2 m długości i podniesione – kwiatowe do 15 cm wysokości. Liście Zimotrwałe, naprzeciwległe, jajowatoeliptyczne, nagie, skórzaste, krótkoogonkowe. Kwiaty Pojedyncze, rzadko po dwa, wyrastają na szypułkach w kątach liści. Kielich tworzy pięć, zrośniętych w rurkę działek. Płatki korony mają barwę błękitną i fioletową, rzadziej różową lub białą. Są w pąku skręcone, u nasady zrośnięte w rurkę, u góry płasko rozpościerają się. Do rurki przyrośniętych jest pięć pręcików o wygiętych u nasady i spłaszczonych u góry nitkach. Z główki pręcików wyrastają klapki przesłaniające od góry pojedynczy słupek.