thumb|Fragment Biblii łacińskiej z 1407 r. (Lb 1:24–26) mały|Dokument administracyjny napisany chińską kaligrafią z Dai Viet w Wietnamie. XVIII w. Kaligrafia (gr. καλλιγραφία od καλὸς 'piękny' i γρᾰ́φειν 'pisać') – sztuka starannego i estetycznego pisania, często również zdobionego artystycznie. Nauka kaligrafii miała kształtować charakter oraz cierpliwość. Kaligrafia była podstawowym przedmiotem w szkołach. Do około 1960 r. była w Polsce przedmiotem nauczania początkowego, mającym na celu doskonalenie pisma odręcznego.
thumb|Ułożenie ciała do pisania i trzymania pióra w kaligrafii, 1781
O kaligrafii pisał m.in. Dominik Gabriel Szybiński w „Sztuce Pisania w Trzech Rozdziałach” w 1781 r. Wg. autora kaligrafia była traktowana jako sztuka „malowania słów” i wyrażania myśli za pomocą precyzyjnych znaków na papierze: „pisanie to sztuka mówienia do oczu”.
Materiały i narzędzia Tradycyjnie pisania używano piór gęsich, które odpowiednio przycinano i dopasowywano do rodzaju pisma.