Wcześniej bo w połowie kwietnia inna grupa chłopska z Neckartalu i Odenwaldu pod wodzą stanęła w Weinsbergu. W mieście Rohrbach nakazał zabić rózgami znienawidzonego przez chłopów hrabiego Ludwika von Helfensteina, krewnego cesarza Maksymiliana I. Ta okrutna śmierć zadana przez chłopów, znana jest w historii wojny chłopskiej jako rzeź w Weinsbergu. Ukazała ona krwawe oblicze mordujących i plądrujących oddziałów chłopskich i była przyczyną wrogiego nastawienia szlachty.
W odwecie miasto zostało całkowicie zniszczone przez landsknechtów, a Rohrbach spalony żywcem. Po masakrze w Weinsbergu, oddziały chłopskie z Neckartalu i Odenwaldu połączyły się z inną grupą z Taubertaler Haufen dowodzoną przez Floriana Geyera. 12 000 ludzi pod wodzą Götza von Berlichingen skierowało się przeciwko biskupom Mainzu i Würzburga, a także elektorom palatynackim.
Dnia 12 kwietnia armia Związku Szwabskiego pokonała oddział chłopski z Baltringen (). Chłopi zostali rozbrojeni i zmuszeni do zapłaty wysokiej kary pieniężnej.