Wójci, rzemieślnicy, oraz rolni z mniejszych miast byli prowodyrami powstań, często naciskając biedne warstwy chłopskie do przyłączenia się do walki.
Sami chłopi chcieli przede wszystkim odzyskać stare prawa i prowadzić godne i ludzkie życie. Ich żądania dotyczące zmniejszenia obciążeń i zniesienia poddaństwa nie przynosiły jednak żadnego skutku.
Pierwsze powstania chłopskie Stale pogarszająca się sytuacja chłopów już na długo przed rokiem 1524 była zalążkiem wielu regionalnych konfliktów. Niezadowolenie chłopów potęgowało się przez dziesięciolecia, znajdując odzwierciedlenie w licznych zrywach. Przyczynami tych konfliktów były przeważnie problemy lokalne.
Lista największych zrywów chłopskich:
1476 Zryw Paukera von Niklaushausena we Frankonii 1478 Powstanie chłopskie w Karyntii 1492 Powstanie chłopskie w Allgäu 1493 Konfederacja w Alzacji 1502 Konfederacja w Spirze 1513 Konfederacja w Breisgau 1514 Powstanie Biednego Konrada w Wirtembergii 1517 Konfederacja w Schwarzwaldzie
Do mniejszych lub większych wystąpień dochodziło też w miastach. Przed rokiem 1524 w kilku większych ośrodkach doszło do protestów, w wyniku których mieszkańcy miast solidaryzowali się z chłopstwem: 1509 r. w Erfurcie, 1511 r.