Zdecydowana większość wygranych partii Anderssona to długie i bardzo długie pojedynki, w których przez wiele posunięć manewruje on w poszukiwaniu możliwości zdobycia nawet najmniejszej przewagi, którą w końcówce potrafi perfekcyjnie zrealizować.
Oprócz gry w turniejach klasycznych spore osiągnięcia odnosił również w szachach korespondencyjnych, w których należy do ścisłej światowej czołówki. Na liście rankingowej ICCF w styczniu 2007 r. zajmował z wynikiem 2737 punktów drugie miejsce na świecie (za Joopem van Oosteromem). Na liście w dniu 1 kwietnia 2010 r. klasyfikowany był jako zawodnik nieaktywny.
Najwyższy ranking w grze klasycznej osiągnął 1 stycznia 1997 r., notowany był wówczas na dzielonym 17–18 m. na świecie z wynikiem 2655 punktów. Dwukrotnie w swojej karierze klasyfikowany był na 4. miejscu światowej listy rankingowej: 1 stycznia 1983 oraz 1 lipca 1983 (w obu przypadkach za Anatolijem Karpowem, Garrim Kasparowem i Ljubomirem Ljubojeviciem)FIDE rating history :: Andersson, Ulf.
Przypisy
Bibliografia W. Litmanowicz, J. Giżycki, Szachy od A do Z, tom I, Warszawa 1986, str.