Osiągnięcia naukowe thumb|390px|Krzywa zwana lokiem Agnesi thumb|390px|Sposób konstrukcji krzywej Najcenniejszym dziełem tej uczonej jest: Instituzioni analitiche ad uso della gioventu italiana (Zasady analizy [matematycznej] dla młodzieży włoskiej) z 1748, uważane za najlepszy wstęp analityczny do dzieł Leonharda Eulera. W pierwszym tomie zajmuje się analizą elementów skończonych, a w drugim tomie – analizą elementów nieskończonych. Na język francuski przetłumaczył tom drugi i wydał w Paryżu P. T. d'Antelmy w 1775; angielskie tłumaczenie całości przez Johna Colsona ukazało się w 1801.

Kolejne dzieło – komentarz pt. Traité analytique des sections coniques du marquis de l’Hôpital (Traktat analityczny o krzywych stożkowych markiza de l’Hôpitala) nigdy nie zostało opublikowane.

W 1748 badała krzywą („versiera”), nazwaną od jej nazwiska lok Agnesi. Krzywą tę można opisać równaniem:

gdzie a jest stałą niezerową. Równanie

jest najprostsze.

Ta krzywa była wcześniej badana przez Pierre de Fermata.

Przypisy