Lionel Kieseritzky (ur. 1 stycznia 1806 w Dorpacie, zm. 19 maja 1853 w Paryżu) – dziewiętnastowieczny szachista, sławny głównie dzięki rozegranej z Adolfem Anderssenem partii, która przeszła do historii szachów jako „nieśmiertelna”.
Życiorys Lionel Kieseritzky pochodził z rodziny Niemców bałtyckich. Studiował na uniwersytecie w rodzinnym Dorpacie (Inflanty) prawo i filologię. Pracował jako nauczyciel matematyki, wolny czas poświęcając szachom.
W 1839 roku przeprowadził się do Paryża, gdzie szybko trafił do słynnej szachowej kawiarni Café de la Régence. Zarabiał na życie grając na pieniądze, udzielał również lekcji gry w szachy. Po śmierci La Bourdonnais'go uważany był za najsilniejszego paryskiego szachistę. W 1846 wydał książkę Cinquante partie (Pięćdziesiąt partii) - zbiór swoich partii z Café de la Régence. W tym samym roku w Londynie wygrał mecz z Bernhardem Horwitzem (+7 -4 =1) i serię partii na ślepo z Danielem Harrwitzem (+11 -5 =2). Dążył do rozegrania meczu z najsilniejszym wówczas angielskim szachistą Howardem Stauntonem, lecz do meczu z przyczyn finansowych nie doszło. W 1851 grał w pierwszym międzynarodowym turnieju w Londynie. W pierwszej rundzie został wyeliminowany przez Adolfa Anderssena, zwycięzcę turnieju.