Abraham Jacobi (ur. 6 maja 1830 w Hartum w Westfalii, zm. 10 lipca 1919 w Bolton Landing) – znany jako ojciec pediatrii. Otworzył pierwszą klinikę dla dzieci w Stanach Zjednoczonych. Z pochodzenia był Żydem. Zmarł w swoim letnim domu w Bolton Landing w stanie Nowy Jork w wieku osiemdziesięciu dziewięciu lat.
Życiorys Jacobi przyszedł na świat 6 maja 1830 roku w Hartum, małej wiosce w Westfalii, w niezamożnej żydowskiej rodzinie. Edukację rozpoczął w miejscowej szkole wiejskiej, a następnie kontynuował naukę w gimnazjum w Minden. W 1847 roku, mając siedemnaście lat, podjął studia na Uniwersytecie w Greifswaldzie, kierując swoje zainteresowania ku językom orientalnym. W trakcie nauki zainteresował się medycyną, anatomią oraz fizjologią. Przeniósł się do Getyngi, a następnie do Bonn w 1851 roku, obroniwszy pracę dyplomową po łacinie pt. „Cogitationes de vita rerum naturalium". W tym okresie dołączył do ruchu rewolucyjnego w Niemczech (patrz Wiosna Ludów) obok takich postaci jak Ferdinand Freiligrath, Karol Marks, Carl Schurz i inni. W 1851 r. był przetrzymywany w więzieniach w Berlinie i Kolonii, gdzie w 1852 r. został uniewinniony z zarzutów w procesie komunistycznym w Kolonii. Później był więziony w Bielefeld i Minden.