Buddyjskie Królestwo Lo, powszechnie nazywane przez obcokrajowców Królestwo Mustang (tybetański Mun Tan) – formalnie niezależna monarchia buddyjska, stanowiąca część Nepalu. Istniało w latach 1450–2008. Jego stolicą było Lomanthang.
Geografia Królestwo Mustang położone było na obszarze nepalskiej prowincji Dhaulagiri. Ciągnęło się pasem 80 km z północy na południe do granicy chińskiej, granicząc z Tybetem. Długość kraju ze wschodu na zachód wynosiła 45 km. Kraj położony był na wyżynie o wysokości 2500 metrów, nad rzeką Kali Gandaki.
Ludność kraju wynosiła 9000 mieszkańców.
Do roku 1991 cudzoziemcom nie wolno było przebywać na obszarze północnego Mustangu. Po tym roku zakaz ten zniesiono, jednak wpuszczano ich rocznie nie więcej jak 1000, nie dłużej jak na tydzień, i za opłatą co najmniej 500 $.
thumb|250px|Dystrykty prowincji Dhawalagiri, Mustang zaznaczony na żółto
Historia Pierwsze wzmianki o królestwie Mustangu były już znane w VII wieku w kronikach Tybetu. Ziemie Lo należały do feudalnych panów, które były częścią Tybetu i Ngari. Królestwo założył w 1450 Ame Pal. Od 1795 Mustang stanowił wspólne lenno Nepalu i Tybetu. W 1951 Mustang stał się integralną częścią Nepalu.