thumb|200px|Sowa uszata z wyraźną szlarą i "uszami" z piór thumb|200px|Błotniaki, jak ten błotniak moczarowy (Circus approximans) mają "kołnierz" wokół szyi, który może być podniesiony w odpowiedzi na słyszany dźwięk
Szlara — talerzowato ułożone pióra wokół dzioba i oczu u sów oraz niektórych przedstawicieli z rzędu szponiastych. Pióra te są krótsze i sztywniejsze od reszty upierzenia głowy ptaka, a często także jaśniejsze. Szlara służy do skupiania (zbierania) fal akustycznych w celach nawigacyjnych. Ptaki te bowiem, wbrew powszechnemu mniemaniu, nie są nocnymi superwzrokowcami, lecz myśliwymi-słuchowcami i są aktywne w nocy, niezależnie od stopnia zachmurzenia nieba, czy też obecności księżyca. Ważne tylko, by była to noc spokojna i przede wszystkim cicha. Ponadto słuch sów jest dodatkowo wspomagany przez ruchomy fałd skórny w obrębie otworów usznych (które położone są poza szlarą) oraz asymetryczne położenie uszu, dzięki czemu sowy doskonale oceniają odległość.
U sów w rodzinie płomykówek szlara jest sercowata, a u puszczyków (najliczniejszych w gatunki) — okrągła.