Według szacunków najliczniejszy współczesny fotoautotroficzny organizm na Ziemi to sinica Prochlorococcus marinus, której populacja liczy 1027 osobników. Podobnie liczne mogą być populacje kokolitoforów.
Zapis kopalny Interpretacja większości skamieniałości z archaiku jest sporna. Z formacji Isua na Grenlandii opisywano skamieniałości sinic (stromatolity) sprzed 3,7 mld lat, a niewiele młodsze (o 220 mln lat) – z kratonu Pilbara. Opublikowano przypuszczenia, że glonowe pochodzenie mogłyby mieć skamieniałości odkryte w osadach jeziornych ok. 2,8–2,7 mld lat w południowej Afryce przez zespół Józefa Kaźmierczaka, prezentujące według pierwotnego opisu komórczakową budowę syfonalną. Czyniłoby je to najstarszymi znanymi szczątkami eukariontów. Znalezisko to zostało jednak reinterpretowane jako mające naturę abiotyczną – kryształy biotytu. Najstarszą zupełnie pewną sinicą jest Siphonophycus transvaalensis z najwyższego archaiku (ok. 2516 mln lat) południowej Afryki.