Opisano kilkanaście podgatunków tego gada, ale akceptowanych jest 9 lub 11. Podgatunek L. a. boemica bywa uznawany za odrębny gatunek, gdyż jest wyraźnie odrębny genetycznie. Podgatunki L. a. exigua, L. a. brevicaudata oraz L. a. grusinica są tak do siebie podobne, że morfologicznie bardzo trudno je rozróżnić. Podobnie jest w przypadku podgatunku nominatywnego (L. a. agilis) oraz L. a. argus. Bischoff uważał, że na terenie całej Polski występuje L. a. argus, teorię tę poparli Maślak i in. (2010). Rahmel czy Kalyabina kwestionowali status tego podtaksonu, gdyż jest on od nominatywnego praktycznie nieodróżnialny. Andreas i in. (2015) wykazali odrębność genetycznych linii; jaszczurki z zachodniej Europy, do których przypisywano L. a. agilis należą tak naprawdę do grupy argus, a tam, gdzie wskazano przynależność do podgatunku argus, w rzeczywistości należą do linii agilis. Serwis internetowy Reptile Database wyróżnia 11 podgatunków zwinki:
Etymologia Lacerta: „jaszczurka”. agilis: łac. agilis „zwinny, aktywny”, od agere „wprawić w ruch”.