Wyniki wzbudziły kontrowersje, a wielu widzów nie zgodziło się z werdyktem komisji sędziowskiej, uznając zwycięską piosenkę jako „pozbawioną sensu” i domagając się jej zmiany. W specjalnie wydanym oświadczeniu Emmy napisała: Musimy uszanować zasady preselekcji i zaakceptować to, że zwolennicy jednej z piosenek byli bardziej aktywni niż zwolennicy innej. Szef ormiańskiej delegacji eurowizyjnej Gohar Gasparian stwierdził, że „krytyka fanów niszczy dobry wizerunek samej wokalistki, jak i całej Armenii, uważanej za jeden z najlepszych krajów w najnowszej historii Eurowizji”. W teledysku do utworu wystąpił niemiecki bokser ormiańskiego pochodzenia, Arthur Abraham. Na początku maja Emmy rozpoczęła próby sceniczne do konkursu. Choreografia autorstwa Armine Zarian nawiązywała do boksu; Emmy rozpoczynała występ, siedząc na fotelu w kształcie rękawicy bokserskiej, a czterech tancerzy (Petros Zlatkos, Jenia Evgenios Buli, Charalampos Christodulu, Charis Sawwas) było ubranych w bokserskie szlafroki. W chórkach śpiewała Emy Armine Zaryan. W międzyczasie reprezentantka wzięła udział w dwóch konferencjach prasowych, podczas których wyjaśniła znaczenie utworu oraz prezentacji. Piosenka opowiadała o „dziewczynie zakochanej w mężczyźnie, który nie interesuje się niczym poza boksowaniem”.