Inną wadą jest, że ten rodzaj pocisków smugowych oślepia noktowizory i celowniki noktowizyjne nadmiernie jasnym światłem.
Amunicja „przyćmiona” lub inaczej „stłumiona” jest również widoczna zarówno w nocy, jak i w dzień, ale smuga pojawia się za pociskiem dopiero po pokonaniu przez niego dystansu około 100–150m.
Amunicja „ciemna” jest widoczna tylko w nocy i (praktycznie) tylko przez noktowizory i celowniki noktowizyjne. Jej jasność jest tak dobrana, aby nie przeciążała dynamiki przetwornika elektroobrazowego.
Masa smugowa thumb|Przekrój naboju z pociskiem wyposażonym w smugacz - masa pirotechniczna zaprasowana w dnie pocisku zaznaczona na czerwono Masa smugowa składa się z mieszaniny utleniacza, substancji palnej i substancji wiążącej. Jako utleniacze stosowane są azotan strontu, barwiący płomień na czerwono (używane w Pakcie NATO) lub azotan baru, barwiący płomień na zielono (używane w Rosji, Chinach i krajach byłego Układu Warszawskiego). Substancją palną jest najczęściej magnez lub sproszkowany stop magnezu i glinu. Jako substancje wiążące stosuje się sproszkowany poli(chlorek winylu), PTFE, a wcześniej szelak.
W amunicji „przyćmionej” ostatnia (najbliższa dnu łuski) warstwa masy smugowej jest zaprasowana z masy, do której dodano substancję zmniejszającą jasność spalania mieszanki smugowej np.