Planowano wówczas wydawać polską edycję regularnie co dwa tygodnie jednak z powodów organizacyjnych do tego nie doszło.
Regularnie czasopismo w języku polskim zaczęło się ukazywać od 15 marca 1925 roku, a jego pierwszym tłumaczem był Edward Rüdiger. Do roku 1933 „Złoty Wiek” był drukowany w Szwajcarii i sprowadzany do Polski. Przez krótki okres czasopismo było dostępne również w sprzedaży w kioskach ulicznych wraz z prasą światową.
24 października 1929 roku minister spraw wewnętrznych Felicjan Sławoj Składkowski cofnął debit pocztowy na sprowadzanie „Złotego Wieku”. Jednak po kilku tygodniach jego następca Henryk Józewski 22 stycznia 1930 roku ponownie zezwolił na sprowadzenie czasopisma i rozsyłanie go pocztą.. W 1931 roku odpowiedzialnym za jego wydawanie był Wilhelm Scheider.
Gdy uniemożliwiono sprowadzanie „Złotego Wieku” ze Szwajcarii w 1933 roku zaczęto czasopismo drukować w Łodzi. Kilkukrotnie jednak zmieniano wydawców. Wśród pracowników redakcji byli m.in. Augustyn Raczek, Ludwik Kinicki, Jan Gątkiewicz (tłumacz z języka niemieckiego, Wojciech Jordani oraz tłumacz z języka francuskiego (nazwisko nieznane). Po licznych konfiskatach czasopisma zarządzonych przez urząd cenzury doszło do zakazu publikacji „Złotego Wieku”.