prokuratora Wydziału VII (25 czerwca 1953 – 14 kwietnia 1954) wiceprokurator Wydziału VIII (14 kwietnia 1954 – 29 kwietnia 1955).
W 1952 był oskarżycielem w procesie sprawców zabójstwa Stefana Martyki przed WSR w Warszawie. Był także oskarżycielem w procesie przeciwko księdzu Władysławowi Gurgaczowi, który po procesie pokazowym został skazany na karę śmierci. Wyrok wykonano 14 września 1949 roku. Został zwolniony dyscyplinarnie z wojska 29 kwietnia 1955. Wydalony również z partii. Komisja Mazura w swoim sprawozdaniu z 1957 obciążyła Henryka Ligięzę odpowiedzialnością za wiele czynów związanych z nadużyciem władzy.
Po zwolnieniu pracował w latach 1955–1959 w Biurze Zbytu Łożysk Tocznych w Warszawie na stanowisku zastępcy kierownika działu. Następnie radca prawny Zakładów Naprawczych Taboru Kolejowego w Warszawie (1959) oraz arbiter i kierownik zespołu w Głównej Komisji Arbitrażowej (od 1959).
Zmarł 25 września 1973 w Warszawie.