W 1772 roku, w wyniku I rozbioru Rzeczypospolitej, Siebież został włączony do Rosji i otrzymał wówczas prawa miejskie, a następnie ustanowiono go siedzibą ujezdu siebieskiego. W 1886 roku liczył 4051 mieszkańców, w tym 2436 żydów, 1214 prawosławnych, 393 katolików. Według carskich danych z 1897 roku miasto najliczniej zamieszkiwali Żydzi (59%), Białorusini (23%), Rosjanie (14%) i Polacy (3%). Na miejscowym starym cmentarzu katolickim do dziś zachowało się wiele polskich nagrobków.
W czerwcu 1938 r., na ścianie kościoła p.w. Opatrzności Bożejhttps://opatrznosc.archidiecezja.lodz.pl/ na Marysinie II w Łodzi, z inicjatywy NN osoby, została odsłonięta tablica pamiątkowa o treści „Ignacy książę Weryho, urodzony w Jekaterynburgu na zesłaniu [z] rodziców Malwiny i Waleriana, powstańców 1863 r., żył lat 54, zamęczony na Sołowieckich Wyspach w 1930 r., spoczywa w nieznanej mogile, wieczny odpoczynek racz mu dać Panie“. Według podpisu pod zdjęciem z jej odsłonięcia i poświęcenia Ignacy Weryho-Darowski był księciem na Siebieżu"Łódź w Ilustracji", 3 VII 1938, nr 27, s. 7 (foto z uroczystości odsłonięcia i poświęcenia tablicy)..