Orland szalony Z myślą o napisaniu epickiego poematu sławiącego rycerstwo Ariosto nosił się od 1503. W 1506 ukończył pierwszą, napisaną po włosku, księgę Orlanda szalonego (Orlando furioso), którą przedstawił kardynałowi d'Este. W pieśniach chciał dać wierny obraz rycerstwa „śpiewać o kobietach, rycerzach, o zbrojnych czynach, o miłości i odważnych wyprawach”. Poemat zostaje ukończony w 1515, ale Ludovico Ariosto pracował nad nim do końca swojego życia. Pierwsze wydanie Orlando furioso ukazało się w 1516, kolejne w 1521, a wydanie pełne w 1532. Prace nad dalszym doskonaleniem dzieła przerwała śmierć autora.

Satyry I – Rola intelektualisty, życie dworskie; odmowa wyjazdu na Węgry do Agrii wraz z kardynałem Ippolito d'Este.

II – Polemika skierowana przeciw dworowi papieskiemu.

III – Ideał prostoty życia wyzbytego ambicji światowych, próżność władzy i bogactwa; pochwała sroki.

IV – Pobyt w Garfagnanie.