Asaf (אסף) – postać biblijna ze Starego Testamentu. Lewita, który prowadził śpiew za panowania króla DawidaPismo Święte Starego i Nowego Testamentu najnowszy przekład z języków oryginalnych z komentarzem, s. 1192..
Rys biblijny Według 1 Krn 6, 33-47 był potomkiem Gerszoma, syna Lewiego. Biblia przedstawia go jako lewitę i muzyka, odgrywającego znaczącą rolę w kulcie JHWH za czasów Dawida. Według Ezd 3,10 jego potomkowie są spadkobiercami przodka, który był ważną osobą w muzykalnym uwielbieniu Najwyższego. Służyli w Świątyni jako śpiewacy. Jego wnuków wymienia się jako jedynych śpiewaków lewickich, którzy powrócili z babilońskiego wygnania, by nadal prowadzić uwielbienie w świątyniK. Farmer, Księga Psalmów, druga (Ps 42-72) i trzecia (Ps 73-89), [w:] Międzynarodowy komentarz do Pisma Świętego, red. W.R. Farmer, Warszawa 2001, s. 717.. Według Księgi Kronik Asaf wraz z Hemanem i Etanem grali na cymbałach spiżowych. Został przełożonym śpiewaków przy Świątyni Jerozolimskiej wybudowanej przez Salomona. Asaf wymieniany jest na pierwszym miejscu wśród śpiewaków, może to oznaczać, że pełnił wśród nich najważniejszą rolęL. Jańczuk, Wstęp do Starego Testamentu, bmw, bdw, s. 41-42..