Od 1911 roku jako podpułkownik był doradcą wojskowym sztabu generalnego armii osmańskiej i brał udział w wojnach bałkańskich.
Podczas I wojny światowej dowodził sztabem I Korpusu Rezerwowego na froncie zachodnim, a następnie pełnił funkcję attaché wojskowego w sprzymierzonym Imperium Osmańskim, próbując pośredniczyć w jego konflikcie z Zakaukaską Demokratyczną Republiką Federacyjną. Tam stał się świadkiem ludobójstwa Ormian, o czym raportował do Berlina.
Po wojnie służył w Reichswehrze i dowodził szkołą piechoty w Monachium. W 1921 roku został mianowany dowódcą 7 Okręgu Wojskowego.
Rola w stłumieniu puczu monachijskiego Von Lossow na krótko zapisał się w historii Niemiec jako członek triumwiratu, który sprawował realną władzę w Bawarii, wraz z Gustavem Ritterem von Kahrem, premierem Bawarii, i pułkownikiem Hansem Ritterem von Seißerem, szefem bawarskiej policji krajowej (Landespolizei).