Osiągał również sukcesy z reprezentacją młodzieżową (Mistrzostwo Europy w 1976, Mistrzostwo Świata w oraz tytuł najlepszego zawodnika turnieju w 1977) i olimpijską (brązowy medal Igrzysk w Moskwie).
Kariera trenerska Od zakończenia kariery zawodniczej pracuje jako trener drużyn klubowych na Ukrainie – z przerwą na lata 2002–2003, kiedy prowadził drużynę narodową Turkmenistanu. Później prowadził drużynę Zorii Ługańsk, a 28 listopada 2006 został pierwszym trenerem zespołu FK Charków. Od 2008 prowadził drużynę Dnipra Dniepropetrowsk. 18 września 2010 roku po okresie nieudanych gier podał się do dymisjiГлавный тренер ФК „Днепр” Владимир Бессонов подал в отставку..
Sukcesy i odznaczenia Sukcesy klubowe mistrz ZSRR: (6x) 1977, 1980, 1981, 1985, 1986, 1990 zdobywca Pucharu ZSRR: (5x) 1978, 1982, 1985, 1987, 1990 zdobywca Puchar Zdobywców Pucharów: 1986
Sukcesy reprezentacyjne mistrz Europy U-18: 1976 mistrz Świata U-20: 1977 brązowy medalista letnich igrzysk olimpijskich: 1980 wicemistrz Europy: 1988 uczestnik turniejów finałowych Mistrzostw Świata: 1982, 1986, 1990
Sukcesy indywidualne najlepszy piłkarz Mistrzostw Świata U-20: 1977
Odznaczenia tytuł Mistrza Sportu ZSRR: 1977 tytuł Mistrza Sportu Klasy Międzynarodowej: 1980 tytuł Zasłużonego Mistrza Sportu: 1986 Order „Za zasługi” III klasy: 2004