Pan w sztuce mały|200px|Amor i Pan Francesco Mancini Postać Pana została rozpropagowana głównie przez artystów XVII-wiecznych. Jednym z pierwszych obrazów, przedstawiającym Pana, był obraz z 1492 roku: Pan, bóg życia i muzyki autorstwa Luca Signorellego. Kolejne obrazy, gdzie był jednym z bohaterów, to m.in.: Pan i Syrniks – H. Rottenhammera (z 1610), J. Jordaensa (1610), Rubensa (1617-1619 r.), N. Poussina (ok. 1637), J.F. de Troya (1722-1724 r.), F. Bouchera (1759) i A. Böcklina (1854) Pan nimfy i satyrowie – D. Teniersa (1670) Ogród Pana – E. Burne-Jonesa (1888) Pan i Mars – J.K. Lotha Pan pośród trzcin (1856-1857) – A. Böcklina Pan przerażający wieśniaka – A. Böcklina oraz obrazy A. Feuerbacha i P. Picassa. Pan był przedstawiany również w rzeźbie, m.in. w: Koncert Pana autorstwa L. Signorellego oraz Pan tłoczący wino A. Rodina (1878 r.).
Pan w literaturze Pan był bohaterem hymnu pt. Hymn do Pana który napisał Percy Bysshe Shelley oraz kantaty Spór Feba z Panem powstałej w 1731 roku, a napisanej przez Johanna Sebastiana Bacha. Jako postać drugoplanowa występował u Andrew Marvella w utworze Ogród, u Norwida w Psalmach (psalm, I), w Letnich dniach Stanislava Kostki Neumanna, u Tadeusza Micińskiego w Nocy majowej oraz u Kazimierza Wierzyńskiego (Kantata o górach).