Gwiazda Atlantyku () – gwiazda Wspólnoty Brytyjskiej, za udział w II wojnie światowej na Atlantyku, zaliczana do medali kampanii brytyjskich.

Zasady nadawania Gwiazda była nadawana za sześć miesięcy służby na wodach Atlantyku lub wodach terytorialnych w okresie od 3 września 1939 do 8 maja 1945.

Nominowany przed zakwalifikowaniem się do Atlantic Star musiał otrzymać wcześniej Gwiazdę za Wojnę 1939–1945.

Piloci RAF, którzy ukończyli dwa miesiące służby w operacjach bojowych na wymienionych obszarach po zaliczeniu warunków uprawniających do otrzymania Gwiazdy 1939–1945.

Marynarze marynarki handlowej również kwalifikowali się do otrzymania tego medalu. Wymagana od nich była służba na wodach terytorialnych Atlantyku, w konwojach północno-rosyjskich lub na wodach południowego Atlantyku, na zachód od 20°E.

Gwiazda była nadawana natychmiastowo jeśli czas służby zakończył się przez śmierć, niezdolność do dalszej służby lub odniesione rany. Medal za odwagę lub zawiadomienie o honorowym czynie również pozwalało na natychmiastowe otrzymanie medalu.

Brytyjskie przepisy mundurowe określały, że nagrodzony medalem Gwiazda Atlantyku nie mógł otrzymać Gwiazdy Lotniczych Załóg w Europie ani Gwiazdy Francji i Niemiec.