thumb|Wyraz „Grecja” napisany po nowogrecku thumb|Wyraz „Cypr” napisany po nowogrecku Język grecki, greka (, Hellenikè glõtta; nowogr. , ellinikí glóssa lub , elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W kulturze europejskiej zaadaptowany, obok łaciny, jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim.
Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym żywym językiem helleńskim.
Etymologia nazwy Określenia „język grecki”, „greka” pochodzą od Rzymian, którzy nazywali ten język po łacinie . Nazwa stosowana przez samych Greków w grece klasycznej brzmiała = he Hellenikè glõtta (nowogr. = i Ellinikí glóssa lub = ta Elliniká), co można by przetłumaczyć jako „język helleński”.