Sanatorium Wiktor oraz Nowy Dom Zdrojowy.
W uzdrowisku Żegiestów-Zdrój prowadzone jest leczenie w kierunkach: choroby układu trawienia, choroby reumatologiczne, choroby nerek i dróg moczowych.
Na terenie uzdrowiska znajdują się udokumentowane naturalne surowce lecznicze, tj. szczawy o mineralizacji w granicach 1,0–2,3 g/dm³. Są to szczawy typu wodorowęglanowo-wapniowo-magnezowego lub wodorowęglanowo-magnezowo-sodowego. Uzdrowisko posiada 4 ujęcia wód leczniczych: źródło Anna oraz 3 odwierty: Żegiestów II, Zofia II, Andrzej II.
Z uwagi na strukturę topograficzną Żegiestowa utworzono 2 strefy ochrony uzdrowiskowej. Pierwsza (A1-Ż) obejmuje tereny osiedla Żegiestów-Zdrój, a druga (A2-Ż) przysiółek Łopata Polska, gdzie znajduje się sanatorium „Wiktor”.
W 1924 r. Żegiestów został uznany za uzdrowisko posiadające charakter użyteczności publicznej.
Tunel kolejowy Wybudowany przez firmę Koller und Gregorsen z Wiednia w latach 1874–1876 tunel, powstał jako fragment kolejowej linii tarnowsko-leluchowskiej. Plan zakładał przebicie tunelu po linii prostej. W czasie robót zerwał się strop skalny przysypując 23 „biedki” (małe jednokonne wózki) oraz ponad 120 robotników. Próby dotarcia do zasypanych spełzły na niczym.