Salomon Flohr, ros. Саломон Михайлович Флор (ur. 21 listopada 1908 w Horodence, zm. 18 lipca 1983 w Moskwie) – żydowski szachista reprezentujący Czechosłowację i Związek Radziecki, jeden z najsilniejszych zawodników w latach 30. XX wieku.
Życiorys thumb|left|Salomon Flohr (z lewej) oraz Max Euwe, Bladel 1969 Podczas I wojny światowej jego rodzice zginęli w pogromie, a Salo wraz ze starszym bratem znaleźli bezpieczny azyl w rodzinie zastępczej w Czechosłowacji. Po wygraniu kilku lokalnych turniejów w Pradze, za namową Akiby Rubinsteina Flohr zadebiutował na arenie międzynarodowej w 1929 roku, zajmując drugie miejsce za Rubinsteinem na turnieju w Słowenii. Ten sukces zadecydował o dalszym losie Flohra, który postanowił zostać zawodowym szachistą.
Przez następne dziesięć lat Flohr był najaktywniejszym profesjonalnym szachistą na świecie, uczestnicząc w pięćdziesięciu turniejach, z których zaledwie pięć ukończył na dalszej niż trzeciej pozycji. Był godnym przeciwnikiem najsłynniejszych szachistów, mistrzów świata Emanuela Laskera, Jose Raula Capablanki, Aleksandra Alechina, Maksa Euwego i Michaiła Botwinnika.