W 1942 roku otrzymał radzieckie obywatelstwo.
Po wojnie Flohr przystąpił do rozgrywek o mistrzostwo świata. Pierwszy turniej międzystrefowy w 1948 roku ukończył na IX miejscu1948 Saltsjobaden Interzonal Tournament. i awansował do turnieju pretendentów w Budapeszcie. Nie odzyskał już jednak tak wysokiej formy, jaką cieszył się przed wojną, w turnieju tym dzieląc ostatnie miejsce1950 Budapest Candidates Tournament.. W roku 1950 otrzymał tytuł arcymistrza. Z upływem lat coraz rzadziej brał udział w turniejach, coraz więcej czasu i uwagi poświęcając dziennikarstwu. Wciąż miał renomę gracza bardzo trudnego do pokonania, lecz coraz łatwiej można było z nim zremisować. Dzięki doskonałej znajomości szachów na najwyższym poziomie cieszył się dużym autorytetem jako szachowy sędzia międzynarodowy.
Według retrospektywnego systemu Chessmetrics, najwyżej sklasyfikowany był w marcu 1935 r., zajmował wówczas 2. miejsce na świecie (za Aleksandrem Alechinem)Chessmetrics Player Profile: Salo Flohr..
Przypisy
Bibliografia W. Litmanowicz, J. Giżycki, „Szachy od A do Z”, tom I, Warszawa 1986, s. 265–268
Linki zewnętrzne
Kategoria:Czechosłowaccy szachiści Kategoria:Radzieccy sędziowie szachowi Kategoria:Radzieccy arcymistrzowie szachowi Kategoria:Szachiści XX wieku Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1983 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Wagańkowskim w Moskwie